ஒரு உணர்ச்சி அழைப்பு என்பது இணைப்புக்காக செய்யப்படும் எந்தச் சிறிய முயற்சியும். அது வெளிப்படையாக இருக்கலாம்: “இதை வந்து பாரு.” அது நுணுக்கமாகவும் இருக்கலாம்: ஒரு பெருமூச்சு, ஒரு நகைச்சுவை, வேலை பற்றிய ஒரு கதை, மேசையில் உங்கள் கைக்கருகில் வைக்கப்பட்ட கை, அல்லது உண்மையில் “இன்றைய நாள் எவ்வளவு கடினம் என்று உனக்குப் புரிகிறதா?” என்று கேட்கும் ஒரு குறைச்சொல்.

பெரும்பாலான தம்பதிகள் பெரிய நிகழ்வுகளை கவனிக்க பழகியிருக்கிறார்கள்: சண்டை, ஆண்டு நாள், துரோகம், மன்னிப்பு, நெருக்கடி. ஆனால் உறவின் காலநிலை பெரும்பாலும் சிறிய தருணங்களில் கட்டப்படுகிறது. கேள்வி, துணைகள் ஒருவரை ஒருவர் நேசிக்கிறார்களா என்பதிலேயே முடிவதில்லை. ஒருவரின் உள்ளார்ந்த வாழ்க்கையில் பங்கேற்க வரும் சிறிய அழைப்புகளை அவர்கள் தொடர்ந்து கவனிக்கிறார்களா என்பதும்தான் முக்கியம்.

அழைப்பை விடுவது மிகச் செலவானதாக உணரத் தொடங்கும்போது விலகல் பெரும்பாலும் ஆரம்பமாகிறது.

திரும்பிப் பார்க்காமல் விடுவதின் அமைதியான கணக்கு

ஒரு தவறிய அழைப்பு பொதுவாக பெரிய பொருள் தராது. ஒருவர் சோர்வாக இருக்கலாம். ஒருவர் வாகனம் ஓட்டிக் கொண்டிருக்கலாம். ஒருவர் மளிகைப் பைகளை எடுத்துக் கொண்டிருக்கலாம் அல்லது வேலைச் செய்திக்கு பதில் அளித்துக் கொண்டிருக்கலாம். ஆரோக்கியமான தம்பதிகளும் அழைப்புகளை அடிக்கடி தவறவிடுவார்கள்.

ஆபத்து தனிப்பட்ட தவறலில் இல்லை. ஒருவரின் முயற்சி மீண்டும் தவறவிடப்படும் என்று அவர் எதிர்பார்க்கத் தொடங்கும் போது உருவாகும் முறையில்தான் ஆபத்து உள்ளது.

முதலில் அவர், “இதை கேள்” என்று சொல்வார். பிறகு, “பரவாயில்லை” என்று சொல்வார். இறுதியில் அவர் எதையும் சொல்லாமல் விடுவார். வெளியிலிருந்து உறவு அமைதியாகத் தோன்றலாம், ஆனால் அந்த அமைதி சமாதானம் அல்ல. அது குறைந்துபோன அணுகல்.

John Gottman-ன் பணிகள், அழைப்புகளுக்கு துணையை நோக்கித் திரும்புவது, விலகிப் போவது, எதிராகத் திரும்புவது என்ற மொழியை பரவலாக்கின. துணையை நோக்கித் திரும்புவது பெரிய காதல் பதிலை வேண்டாது. அது, “ஒரு நொடி கொடு, இதை கேட்க விரும்புகிறேன்” என்பதாக இருக்கலாம். விலகிப் போவது பதில் அளிக்காதது. எதிராகத் திரும்புவது சினம்: “நீ ஏன் எப்போதும் என்னை இடைமறிக்கிறாய்?”

தம்பதிகளுக்கு முழுமையான கிடைப்புத்தன்மை தேவையில்லை. அணுகினால் இன்னும் பதில் கிடைக்கும் என்ற போதுமான ஆதாரம் தேவை.

அழைப்புகள் ஏன் எளிதில் தவறாகப் புரியப்படுகின்றன

பல அழைப்புகள் “இது ஒரு அழைப்பு” என்ற அடையாளத்தோடு வராது. அவை நடைமுறை விஷயங்களாகவோ குறைகளாகவோ வரும்.

“சமையலறை குழப்பமாக இருக்கிறது” என்பது “எனக்கு உதவி வேண்டும்” என்று பொருள் கொள்ளலாம். “இந்த வீட்டில் நான் தனியாக உணர்கிறேன்” என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். துணை விமர்சனத்தை மட்டுமே கேட்டால் பதில் தற்காப்பாக மாறும். அதன் கீழிருக்கும் அழைப்பை கேட்டால் பதில் வேறாக இருக்கலாம்: “நீ சொல்வது சரி. இதை அதிகமாக உன்னிடம் விட்டுவிட்டேன். எனக்கு பத்து நிமிடம் கொடு, மேசைகளை நான் துடைக்கிறேன்.”

“நீ மீண்டும் தாமதமாக வந்தாய்” என்பது “நான் முக்கியமல்ல” என்று பொருள் கொள்ளலாம். “நீ போனில்தான் இருக்கிறாய்” என்பது “நீ எனக்கு நினைவாக இருக்கிறாய்” என்று பொருள் கொள்ளலாம். “நீ எனக்கு எதையும் சொல்லவே மாட்டாய்” என்பது “உன் உலகுக்குள் நுழைய விரும்புகிறேன்” என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

இதன் பொருள் ஒவ்வொரு குறையும் காதலாக்கப்பட வேண்டும் என்பதல்ல. சில குறைகளுக்கு நேரடியான நடத்தை மாற்றம் தேவை. ஆனால் அப்போதும் அதன் கீழிருக்கும் உணர்ச்சி அழைப்பு முக்கியம், ஏனெனில் அந்த நடத்தை உருவாக்கும் காயத்தை அது காட்டுகிறது.

அழைப்புகளுக்கு பதில் அளிப்பதை எளிதாக்குவது எப்படி

அழைப்பை விடும் துணை, ஊகிப்பதை குறைப்பதன் மூலம் உதவலாம்.

இதற்கு பதிலாக:

“வாவ், போனுக்கு நேரம் இருக்கிறதே, நல்லதுதான்.”

இவ்வாறு முயலுங்கள்:

“நான் உன்னிடம் சேர முயற்சிக்கிறேன், ஆனால் சரியாக சொல்லவில்லை. ஐந்து நிமிடம் போனை கீழே வைக்க முடியுமா?”

இதற்கு பதிலாக:

“விட்டுவிடு.”

இவ்வாறு முயலுங்கள்:

“நீ ஆர்வம் காட்டுவாய் என்று நினைத்தேன். நீ வேறு பக்கம் பார்த்தபோது எனக்கு வெட்கமாக இருந்தது.”

தெளிவான அழைப்புகள் பாதிப்புக்குரியவை, ஏனெனில் அவை துணைக்கு ஆம் அல்லது இல்லை என்று சொல்ல சுத்தமான வாய்ப்பைக் கொடுக்கின்றன. அதனால்தான் பலர் அவற்றை கிண்டல் அல்லது மனக்கசப்புக்குள் மறைக்கிறார்கள். மறைந்த அழைப்பு பெருமையை காப்பாற்றும். அதே நேரத்தில் இணைப்பை கடினமாக்கும்.

நீங்கள் கிடைக்காத நேரத்தில் அழைப்புக்கு பதில் அளிப்பது எப்படி

துணையை நோக்கித் திரும்புவது எல்லாவற்றையும் கைவிட வேண்டும் என்பதல்ல. சில நேரங்களில் கேட்க முடியாது. குழந்தை அழலாம், மின்னஞ்சல் அவசரமாக இருக்கலாம், காருக்கு கவனம் தேவைப்படலாம், அல்லது உங்கள் சொந்த நரம்பு அமைப்பு ஏற்கனவே நிரம்பியிருக்கலாம்.

சீரமைப்பு என்பது கிடைக்கிறோம் என்று நடிப்பது அல்ல. அழைப்பு முக்கியமானது என்பதை குறியிடுவதே சீரமைப்பு:

“இதை கேட்க விரும்புகிறேன். சமைத்துக்கொண்டிருக்கும்போது நன்றாக கேட்க முடியாது. இரவு உணவுக்குப் பிறகு பேசலாமா?”

இந்த வாக்கியம் அழைப்பை தீர்ப்பாக மாற விடாது. அது அணுகும் துணைக்கு, “உன் முயற்சி எனக்கு வந்தடைந்தது” என்று சொல்கிறது.

உண்மையான எச்சரிக்கை அறிகுறி

எச்சரிக்கை அறிகுறி மோதல் அல்ல. தொடர்புள்ள பல தம்பதிகள் சண்டையிடுவார்கள். உண்மையான எச்சரிக்கை அறிகுறி அழைப்புகள் இல்லாத நிலை.

துணைகள் சிறிய அணுகல்களை நிறுத்தும்போது, உறவு திறமையாகவும் தனிமையாகவும் ஆகலாம். நடைமுறை வாழ்க்கை தொடரும். குழந்தைகள் அழைத்துவரப்படுவார்கள். கட்டணங்கள் செலுத்தப்படும். விடுமுறைகள் நடக்கும். ஆனால் துணைகளுக்கிடையிலான தனிப்பட்ட கதவு சுருங்கும்.

காயம் சிறியதாகத் தொடங்கியதால் சீரமைப்பும் சிறியதாகத் தொடங்குகிறது.

தலையை உயர்த்திப் பாருங்கள்.

கதைக்கு பதில் சொல்லுங்கள்.

நகைச்சுவைக்கு சிரியுங்கள்.

கையைத் தொடுங்கள்.

“இப்போது நான் கேட்கிறேன்” என்று சொல்லுங்கள்.

உறவு பெரிய உரையாடல்களிலேயே கட்டப்படுவதில்லை. “நீ என்னுடன் இருக்கிறாயா?” என்று ஒருவர் கேட்கும், மற்றவர் பதில் இன்னும் ஆம் என்பதைக் காட்டும் சிறிய தருணங்களிலும்தான் அது கட்டப்படுகிறது.

மிகப் பயனுள்ள சீரமைப்பு கடந்த மாதத்தில் தவறிய ஒவ்வொரு அழைப்பையும் கணக்கெடுப்பது அல்ல. அது ஏக்கத்தை கணக்குப் புத்தகமாக மாற்றிவிடும். அடுத்த சிறிய அணுகலிலிருந்து தொடங்குங்கள். உங்கள் துணை அறியாமல் இருக்கக்கூடிய, நீங்கள் செய்யும் ஒரு வகை அழைப்பை சொல்லுங்கள்: “நான் உனக்கு ஒரு பாடல் அனுப்பும்போது, என் மனநிலையை பகிர முயற்சிக்கிறேன்,” அல்லது “நீ தேநீர் வேண்டுமா என்று நான் கேட்கும்போது, நமக்குள் ஒரு நிமிடம் சேர்ந்து இருக்க விரும்புகிறாயா என்றும் கேட்கிறேன்.” பல துணைகள் அலட்சியமாக இருப்பதால் அல்ல, எது கதவாக எண்ணப்படும் என்பதை அறியாததால் அழைப்புகளை தவறவிடுகிறார்கள்.

தவறிய அழைப்புகள் ஏன் அமைதியாகச் சேர்கின்றன

பெரும்பாலான தம்பதிகள் ஒரு பெரிய அழைப்பு நிராகரிக்கப்பட்டதால் விலகுவதில்லை. சிறிய அழைப்புகள் மீண்டும் மீண்டும் காலியான அறைகளில் விழுவதால் விலகுகின்றனர். நடைபயணத்தில் ஒருவர் சுவாரஸ்யமான ஒன்றைக் காட்டுகிறார். மற்றவர் தொடர்ந்து போனை உருட்டுகிறார். ஒருவர், “வேலையில் நடந்ததை கேள்” என்று சொல்கிறார். மற்றவர் தலை தூக்காமல் பதிலளிக்கிறார். அந்த தருணங்களில் எதுவும் தனியாக சண்டையாக மாறும் அளவுக்கு நாடகமல்ல; அதனால் காயமடைந்த துணை ஏமாற்றத்தை அடக்கிக் கொள்கிறார்.

சிக்கல் என்னவென்றால், உடல் ஒரு தோராயமான கணக்கை வைத்துக்கொள்கிறது. போதுமான அளவு தவறிய அழைப்புகளுக்குப் பிறகு, ஒருவரால் அவற்றை விடுவதை நிறுத்திவிடலாம். வெளியிலிருந்து அந்த அமைதி சுயநிலையாகத் தோன்றலாம், ஆனால் உறவுக்குள் அது பெரும்பாலும் “அணுகாமல் இருக்க கற்றுக்கொண்டேன்” என்று பொருள் தருகிறது. தம்பதிகள் தூரத்தை கவனிக்கும் போது, முக்கியமான கேள்வி கடந்த வாரம் என்ன நடந்தது என்பதிலேயே இல்லை. ஒருவர் எவ்வளவு காலமாக கவனத்திற்காக முயன்று தோல்வியடைந்து வருகிறார் என்பதிலும் உள்ளது.

மீண்டும் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கித் திரும்புவது எப்படி

துணையை நோக்கித் திரும்புவதற்கு நாடகமிகு உற்சாகம் தேவையில்லை. அழைப்பு பதிவானது என்பதை காட்டும் ஒரு தெளிவான சிக்னல் போதும். போனை திரை கீழே வைத்து விடுங்கள். ஒரு தொடர்ச்சி கேள்வி கேளுங்கள். சோர்வாக இருந்தாலும் நகைச்சுவைக்கு புன்னகையுங்கள். “இதை கேட்க விரும்புகிறேன், ஆனால் முதலில் ஒரு விஷயத்தை முடிக்க பத்து நிமிடம் வேண்டும்” என்று சொல்லுங்கள். அந்த கடைசி பதில் முக்கியம், ஏனெனில் தாமதம் மறைந்துவிடுதலிலிருந்து முற்றிலும் வேறு.

பிஸியாக இருக்கும், பராமரிப்பு பொறுப்புகளில் இருக்கும், பெற்றோராக இருக்கும் அல்லது ஒழுங்கற்ற நேரங்களில் வேலை செய்யும் தம்பதிகளுக்கு வெளிப்படையான அழைப்பு நேரங்கள் தேவைப்படலாம். குறிக்கோள் எப்போதும் கிடைப்பது அல்ல. நம்பத்தகுந்த அணுகத்தன்மைதான் குறிக்கோள். உறவுக்கு “ஆம், பிறகு, உண்மையாகவே சொல்கிறேன்” என்ற நம்பகமான முறை இருந்தால், “இப்போது இல்லை” என்பதைக் கையாளுவது எளிதாகும்.

ஒரு அழைப்பு தவறியிருந்தால், அதை நேரடியாக சீரமைக்கவும்: “முன்னால் நீ எனக்கு ஏதோ சொல்ல முயன்றபோது நான் அதை கடந்து சென்றேன். அதற்கு திரும்ப விரும்புகிறேன்.” அந்த வாக்கியம் சிறியது, ஆனால் மற்ற துணைக்கு அவரது அணுகல் முட்டாள்தனமானது அல்ல என்று சொல்கிறது.

ஆதாரங்கள்

தொடர்புடைய வாசிப்பு

இந்த கட்டுரை கல்வி நோக்குடைய உறவு அறிவியல் உள்ளடக்கம். இது சாதாரண துண்டிப்பைப் பற்றியது; உணர்ச்சி புறக்கணிப்பு, துஷ்பிரயோகம் அல்லது கட்டாய கட்டுப்பாடு பற்றியது அல்ல.