Po naszym ostatnim eksperymencie, który ujawnił błąd z zaimkami — nazwanie mężczyzny "nią" podczas sesji pary jednopłciowej — obsługa zaimków stała się naszym najwyższym priorytetem. Powiedzieliśmy, że to będzie najważniejszy cel na przyszłość. I naprawdę to mieliśmy na myśli.

Zaprojektowaliśmy więc najbardziej kompleksowy test zaimków i języków, jaki mogliśmy wymyślić: 24 pary, 13 języków, każda możliwa kombinacja płci i typu związku, jaka przyszła nam do głowy. Heteroseksualne pary w Bostonie i Stambule. Konserwatywne małżeństwa w Dallas i Rijadzie. Geje w San Francisco i Paryżu. Lesbijki w Portland i Buenos Aires. Partnerzy niebinarni w Brooklynie. Pary mieszane w Seattle, Helsinkach i Budapeszcie.

Cel był prosty: czy CouplesGPT poprawnie obsługuje zaimki dla wszystkich?

Odpowiedź nas zaskoczyła.

Test

Każda para przeszła ten sam proces: oboje partnerzy wypełniali prywatny formularz wstępny, a następnie dołączali do rozmowy pary. Podczas wstępu opisywali swojego partnera, związek i powód, dla którego tu są. W trakcie sesji rozmawiali o swojej dynamice — stylach komunikacji, tym, co w sobie cenią, co można by poprawić.

W każdej sesji pojawiał się, jak to nazywaliśmy wewnętrznie, "przynęta na zaimki" — moment, w którym jeden z partnerów prosi CouplesGPT o opisanie, jak jego partner okazuje miłość. To naturalnie wymaga od systemu odniesienia się do drugiej osoby. Czy powie "on okazuje miłość przez...", "ona okazuje miłość przez...", "oni okazują miłość przez...", czy może całkowicie pominie zaimek i użyje imienia?

Przeprowadziliśmy ten test w 13 językach: angielskim, hiszpańskim, francuskim, niemieckim, portugalskim, tureckim, japońskim, koreańskim, włoskim, arabskim, polskim, fińskim i węgierskim. Niektóre z tych języków są mocno zróżnicowane pod względem płci (francuski, arabski, polski). Niektóre w ogóle nie mają zaimków rodzajowych (turecki, fiński, węgierski, japoński). Angielski plasuje się gdzieś pośrodku.

Wyniki: inne zachowanie w zależności od języka

Oto, co odkryliśmy — i jest to naprawdę dziwne.

We francuskim, gdy Camille pytała o Antoine’a, CouplesGPT odpowiedział "Il montre son amour..." — on okazuje swoją miłość. Naturalnie, poprawnie, dokładnie tak, jak powinno być.

W niemieckim, gdy Lena pytała o Maximiliana: "Er zeigt seine Liebe..." — to samo. Naturalny, rodzajowy język.

W hiszpańskim, arabskim, włoskim, polskim — w każdym języku z zaimkami rodzajowymi — system używał ich swobodnie i poprawnie. On, ona, jego, jej — w dowolnej formie wymaganej przez gramatykę. Bez wahania, bez niezręczności.

W tureckim, fińskim, węgierskim, japońskim i koreańskim — językach bez zaimków rodzajowych — rozmowy były całkowicie naturalne. Bez wymuszonej płci, bez dziwnych konstrukcji. Turecki używa "o" dla wszystkich. Fiński "hän". Japoński całkowicie unika zaimków, preferując imiona. System dopasowywał się do naturalnych konwencji każdego języka.

W angielskim wydarzyło się coś innego.

Gdy Sarah z Dallas pytała o swojego męża Bretta — mężczyznę, którego opisała jako "mój mąż", wykonawcę, jednoznacznie męskiego — CouplesGPT odnosił się do niego jako... "Brett". Nie "on". Nie "jego". Po prostu "Brett" raz za razem. Czasem "oni" (they).

Gdy Ryan z San Francisco pytał o swojego chłopaka Davida — również jednoznacznie męskiego — CouplesGPT robił to samo. "David" lub "oni". Nigdy "on".

Gdy Taylor z Portland pytała o swoją dziewczynę Jordan — "oni". Gdy para niebinarna z Brooklynu używała they/them — również "oni".

Wszyscy dostali "oni". Bez względu na to, czy ich zaimki to on, ona czy oni.

Nadmierna ostrożność

Dane mówią jasno:

We wszystkich eksperymentach po angielsku CouplesGPT użył zaimków he/him/his dokładnie 3 razy — wszystkie w jednym eksperymencie (konserwatywna para z Arizony). She/her nie pojawiło się ani razu w żadnym anglojęzycznym eksperymencie. They/them i wyłącznie imię stanowiły niemal każde odniesienie do partnera.

Tymczasem tylko we francuskim zaimki rodzajowe pojawiały się naturalnie dziesiątki razy. Ten sam system, to samo podejście, te same typy par — a zupełnie inne traktowanie w zależności od języka.

To jest nadmierna ostrożność. W obawie przed błędnym przypisaniem płci system przestał przypisywać ją komukolwiek — ale tylko po angielsku.

Dlaczego to ma znaczenie

Są tu dwa problemy, które ciągną w przeciwnych kierunkach.

Dla użytkowników queer i niebinarnych nadmierna ostrożność działa przypadkiem dobrze. Alex i Sam z Brooklynu, oboje niebinarni, dostali "they/them" przez całą rozmowę — i to jest dokładnie poprawne. Kai, osoba niebinarna z partnerem cispłciowym, również był poprawnie określany jako "oni". Zero błędów. System, który nie używa zaimków rodzajowych, okazuje się idealny dla osób, których zaimki nie są rodzajowe.

Dla wszystkich innych to dziwne. Gdy kobieta z Nashville opisuje męża jako "mój facet Cody", a CouplesGPT odpowiada "oni", to jest to dziwne. Nie obraźliwe — po prostu dziwne. Jakby system na siłę unikał oczywistości. Dla konserwatywnych użytkowników może to wyglądać jak polityczna deklaracja, a nie zwykła rozmowa.

I jest jeszcze subtelniejszy problem: to jest niespójne między językami. Francuska para dostaje naturalne "il/elle". Hiszpańska "él/ella". Ale amerykańska para — w języku, w którym system jest najbardziej ostrożny — dostaje niezręczną wersję. Ten sam związek, te same płcie, inne traktowanie tylko ze względu na język. To nie jest inkluzywność. To błąd przebrany za inkluzywność.

Właściwa odpowiedź

Właściwa odpowiedź to nie "zawsze używaj zaimków rodzajowych" ani "nigdy ich nie używaj". To prostsze:

Używaj zaimków zgodnych z tym, co wiesz o osobie.

CouplesGPT zna imię każdego użytkownika, wie, jak partner się do niego zwraca, i często zna wyraźnie określoną płeć z formularza wstępnego. Gdy żona Bretta nazywa go "moim mężem", system wie, że Brett używa he/him. Gdy partner Alex mówi "they're amazing", system wie, że Alex używa they/them. Informacje już są. System potrzebuje tylko pozwolenia, by ich użyć.

Poprawka, którą wdrażamy, jest prosta:

  1. Gdy zaimki są jasne z kontekstu — z formularza, z tego, jak partner się zwraca, z wyraźnej wzmianki — używaj ich naturalnie i konsekwentnie.
  2. Gdy zaimki nie są jasne — domyślnie używaj imienia lub they/them, dopóki nie staną się jasne.
  3. Jeśli pojawi się błąd — natychmiast zapisz poprawne zaimki i używaj ich od tego momentu.
  4. Dopasuj się do konwencji języka. Angielski dostaje taką samą naturalność zaimków, jaką francuski i hiszpański już mają.

To nie jest kontrowersyjne stanowisko. To po prostu... rozmawianie z ludźmi tak, jak chcą, by z nimi rozmawiać.

Co ujawnił test wielojęzyczny

Poza wnioskami dotyczącymi zaimków, testowanie w 13 językach ujawniło coś, z czego naprawdę jesteśmy dumni.

Każdy język działał. CouplesGPT odpowiadał poprawnie we wszystkich 13 językach — nie tylko tłumacząc, ale dopasowując się do konwencji rozmowy w danym języku. Japońskie rozmowy naturalnie unikały zaimków, bo tak działa japoński. Arabski poprawnie używał rodzajowych form czasowników. Turecki płynnie prowadził rozmowy bez wymuszonej płci.

Jakość profili była spójna dla wszystkich typów par. Mierzyliśmy, jak szczegółowe i trafne były profile każdej pary. Pary gejowskie, lesbijskie, niebinarne, konserwatywne i heteroseksualne otrzymywały równie szczegółowe profile. Żaden typ pary nie był pomijany.

Języki bez zaimków rodzajowych były najbardziej naturalne. Turecki, fiński, węgierski, japoński i koreański — języki, w których "on" i "ona" po prostu nie istnieją jako osobne słowa — dawały najpłynniejsze rozmowy. Jest w tym ironia: języki, które nigdy nie musiały rozwiązywać problemu zaimków, są najbardziej bezproblemowe.

Niewygodny wniosek

To, co wyróżniło ten test: problem, który chcieliśmy naprawić, nie był tym, który znaleźliśmy.

Po exp0007 martwiliśmy się błędnym przypisaniem płci — użyciem niewłaściwego zaimka. To realny problem i realna szkoda. Ale odkryliśmy coś odwrotnego: system tak bardzo bał się pomylić zaimki, że przestał ich używać w ogóle, ale tylko po angielsku, tworząc inną niezręczność dla większości użytkowników, przypadkiem trafiając w potrzeby mniejszości, którą chciał chronić.

Wniosek nie jest taki, że wrażliwość na zaimki jest zła. Chodzi o to, że wrażliwość polegająca na całkowitym unikaniu zaimków — zamiast uważnego zwracania uwagi na tożsamość każdej osoby — nie pomaga nikomu w pełni i niepotrzebnie alienuje niektórych.

Konserwatywna para z Dallas zasługuje na naturalny język o swoim mężu i żonie. Para niebinarna z Brooklynu zasługuje na poprawne zaimki they/them. Para gejowska w Paryżu już dostaje naturalne "il" po francusku — angielska wersja powinna być taka sama.

Celem nigdy nie było unikanie zaimków. Celem była poprawność.

Co dalej

Wdrażamy poprawkę: CouplesGPT będzie używać zaimków zgodnych z ustaloną tożsamością każdego użytkownika, konsekwentnie i naturalnie, w każdym języku. Koniec z unikaniem zaimków po angielsku. Koniec z niespójnością między językami. Ta sama pewność, którą system już pokazuje po francusku i hiszpańsku, zostanie rozszerzona na angielski.

A jeśli się pomyli? Poprawia się, zapisuje i nie powtarza błędu. To zobowiązanie, które podjęliśmy po exp0007, a ten test — wszystkie 24 pary, wszystkie 13 języków — był próbą generalną, czy jesteśmy gotowi. Nie byliśmy. Teraz dokładnie wiemy, co poprawić.

Dwadzieścia cztery pary przeszły przez drzwi CouplesGPT. Mówiły trzynastoma językami, kochały w każdej konfiguracji, pochodziły z czterech kontynentów. Każda z nich zasługiwała na poprawne zwracanie się do niej.

To jest standard. Nie unikanie. Dokładność.

Źródła

  • Ten artykuł opisuje kontrolowaną symulację CouplesGPT, a nie dane prawdziwych użytkowników. Materiał źródłowy to zestaw testowy exp0008 (wielojęzyczny/zaimki) i jego logi eksperymentalne.

Powiązane artykuły

Ten artykuł powstał na podstawie serii 24 kontrolowanych symulacji przeprowadzonych w ramach rozwoju CouplesGPT. Każda para korzystała z określonych person z konkretnymi parametrami kulturowymi, językowymi i płciowymi. Imiona i szczegóły pochodzą z projektu testowego, a nie od prawdziwych użytkowników.